حسابداری ۲

 

حسابداری ۲

این جزوه به مرور روی سایت قرار می گیرد .

 

مفروضات حسابداری

حسابداری : جمع آوری ، تشخیص ، طبقه بندی و ثبت رویدادهای مالی است . که شاخه های مختلفی دارد

حسابداری دولتی ، حسابداری مالی ، حسابداری صنعتی ( در ایران نداریم ) ، حسابرسی

5گروه حساب

دارایی

بدهی          ترازنامه دائم

سرمایه                                   موجودی کالا پایان دوره ها

درامد            سود و

هزینه          زیان

اصول و مفروضات حسابداری

مفروضات :

1.   فرض تعهدی : براساس این فرض درآمدها به محض تحقق و هزینه ها به محض تحمل شناسایی می شوند . مطابق یا این فرض ملاک شناسایی درآمد ، دریافت وجه نقد نیست . و نیز ملاک شناسایی هزینه پرداخت وجه نقد نیست . فرض تعهدی در مقابل فرض نقدی که جزء روشهای پذیرفته شده حسابداری نیست می باشد .

نکته : درآمدها به محض تحقق ، شناسایی و ثبت می شوند

                                        اتفاق می افتد

نکته :

FASB  : بالاترین مرجع رسمی حسابداری است که مخفف هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی می باشد .

یک حساب کل بدهکار می شود

پدر حسابداری جهان : لوکاپاچیونی است . قرن 15 میلادی ایتالیا

یک حساب کل بستانکار می شود

حسابداری دوبل :                     

+ فرض تعهدی

1.درآمدها به محض تحقق شناسایی و ثبت گردند . ( فروش + عدم دریافت وجه   چون فروش ا تفاق نیافتاده است .این فروش شناسایی و ثبت می شود .)

2. هزینه ها به محض تحمل ثبت می شوند . (خرید کالا + عدم پرداخت وجه یا خرید نسیه ولی چون تعهد به پرداخت وجود دارد هزینه ثبت می شود )

+ فرض نقدی ( درمقابل فرض تعهدی )

1.درآمدها به محض دریافت وجه                 اگر پول گرفتیم درآمد ثبت می شود .

2. هزینه به محض پرداخت وجه                    زمان پرداخت وجه هزینه ، هزینه ثبت می شود .

+  فرض نیمه تعهدی (شرکتهای دولتی)                                    

1.درآمدها به محض دریافت وجه             فرض نقدی

2. هزینه ها به محض تحمل                      فرض تعهدی

2.  فرض دوره مالی :  

سود واقعی یک شرکت زمانی قابل تعیین است که شرکت منحل شده و دارایی ها فروخته شده باشد . و بدهی ها پرداخت گردند . در این صورت با مقایسه مانده سرمایه اولیه ( سرمایه در زمان تاسیس) و مانده سرمایه پس از انحلال شرکت ، سود واقعی موسسه تعیین می گردد .اما از آنجایی که استفاده کنندگان صورتهای مالی نیاز به اطلاعات از جمله میزان سود ویژه هر سال عمر شرکت به دوره های مالی کوتاهتر با عنوان دوره مالی که معمولا یک سال می باشد تقسیم می شود .

اگر بخواهیم سود واقعی را حساب کنیم . باید دارایی ها رافروخته  و بدهی ها را پرداخت کنیم . سرمایه در حال حاضر را با سرمایه اولیه مقایسه کنیم . هر چه قدر اضافه بود . این سود به حساب می آید .

                                          بدهی + سرمایه = دارایی

                                           دارایی – بدهی = سرمایه

 

 

         گزارشات و صورتهای مالی (در فرض دوره مالی)  طبق بند 48 استاندارد حسابداری 1 دوره مالی اصولا یک ساله است  . محصول نهایی حسابداری صورتهای مالی است.

4 نوع صورت مالی اساسی : صورت سود و زیان ، صورت جامع ، ترازنامه ، صورت جریان وجوه نقد

 

فصل دوم

کنترل داخلی :

کنترل داخلی یعنی ، طرح سازمان و چهارچوب یکپارچه ای که مدیران برای تحت کنترل داشتن واحد تجاری مورد استفاده قرار می دهند . سیستم های کنترلی نمی توانند از سوء رفتار تمام کارکنان جلوگیری بعمل آورند . اما نی توانند به کشف سوء رفتارها کمک نمایند . و به به این ترتیب تبعات آت را محدود  می سازند .یکی از مهمترین وظایف مدیریت این است که عملیات واحد تجاری را تحت کنترل داشته باشد. مالکان و مدیران ارشد اهداف واحد تجاری را تدوین می کنند .مدیران تجاری شیوه رسیدن به این اهداف را رهبری کرده و کارکنان اجرایی این شیوه را به عهده می گیرند .

اهداف کنترل داخلی :

1.       حفاظت از دارایی ها

2.       تشویق به تبعیت از خط مشی شرکت

3.       ترغیب کرایی عملیات

4.       اصول اطمینان از صحت و قابلیت ابتکار سوابق حسابداری

کنترل داخلی نه تنها بخشی از سیستم حسابداری است ، بلکه یک الویت مدیریتی محسوب می گردد . بنابراین کنترل داخلی تنها مسئولیت حسابداران نمی باشد . بلکه مدیران نیز به همان اندازه مسئولیت دارند . اثربخشی سیستم کنترل داخلی زمانی حاصل می شود که کارکنان در تمامی سطوح مقاصد و اهداف سازمان را پذیرفته باشند .

سیستم های اثربخش کنترل داخلی باید ویژگیهای زیر را داشته باشد :

1.       کارکنان باید واجد شرایط ، قابل اعتماد و پایبند اصول اخلاقی باشند .( چرخشی کردن جای کارکنان در وظایف مختلف قابلیت اعتماد را نیز افزایش می دهد )

     نکته : چرخشی کردن یعنی جای کارکنان در لیست سازمانی تغییر کند زیرا آنها می خواهند کارائی کارکنان را بالا ببرند .

2.       تعیین مسئولیتها : در یک واحد تجاری که از یک سیستم خوب برخوردار است . هیچ وظیفه مهمی به دست فراموشی سپرده نمی شود .در اینگونه واحد های تجاری برای هر کارمند مسئولیت مشخصی تعیین می گردد .

3.       اختیارات مخصوص: سازمان معمولاً دارای یکسری مقررات مدون (تدریجی) است که رویه های مصوب را بر می شمارد هر انحرافی از خط مشی های استاندارد و رویه های مصوب به اختیارات مخصوص نیاز دارد .

 نکته : به کسی که مسئولیت می دهیم باید اختیار هم بدهیم .

4.       تفکیک وظایف : مدیریت باید مسئولیت های مبادلات را حداقل بین دونفر یا دایره تقسیم نماید . تفکیک وظایف شانس سوء استفاده و تقلب را کاهش و صحت سوابق حسابداری را افزایش دهد .

اسناد و سوابق تجاری

اسناد و سوابق تجاری انواع مختلفی دارد از اسناد مثبت نظیر فاکتورهای فروش و سفارشات خرید گرفته تا دفاتر روزنامه و دفاتر معین . همه به عنوان اسناد و سوابق تجاری به حساب می آیند . اسناد تجاری باید دارای شماره سریال چاپی باشند . به این ترتیب چنانچه فاصله ای در بین شماره های سریال وجود داشته باشد فقدان سندی مورد توجه و پیگیری قرار می گیرد .  چنانچه رسید های فروش نقدی دارای شماره سریال باشند از سرقت توسط صندوقدار جلوگیری خواهد کرد . زیرا در این صورت نسخه ای که نزد صندوقدار نگهداری می شود . و در آن مبلغ فروش درج گردیده با مبالغ واقعی وجوه نقدر دریافتی قابل کنترل خواهد بود . اگر رسیدها فاقد شماره سریال باشند ، صندوقدار با خارج کردن نسخه هایی از آن خواهد توانست مبالغی از فروش را به جیب بزند . از آنجا که تمامی اطلاعاتی که مدیران برای تصمیم گیری نیاز دارند از نوع اطلاعات مالی نمی باشد . سیستم حسابداری تنها بخشی از کل سیستم اطلاعاتی به شمار می رود که برای اداره امور یک سازمان لازم است . مدیران باید به نتایج مالی و غیر مالی اقدامات مدیریت توجه داشته باشند. و داده های حسابداری در این رابطه دقیقاً با کل سیستم اطلاعاتی شرکت هماهنگ گردد .

محدودیت های کنترل داخلی :

از سد اغلب کنترلهای داخلی می توان عبور کرد . سیستم هایی که جهت مغلوب کردن کارکنان بزهکار طراحی شده اند با تبانی دو یا چند کاترمند می تواند مغلوب و آسیب پذیر گردند . پیچیدگی بیش از حد کنترل داخلی ممکن است موجب دست و پا گیر شدن کار کارکنان گردد . در این صورت کارایی و کنترل به جای بهبودی صدمه می بینند .سیستم هر چه پیچیده تر باشد زمان و هزینه نگهداری آن نیز بیشتر خواهد شد .  

حساب بانک به عنوان یک وسیله کنترل :

نگهداری وجوه نقد در یک حساب بانکی بخشی از کنترل داخلی به حساب می آید . زیرا بانکها دارای رویه های مقبول تری برای محافظت از وجوه نقد می باشند. همچنین بانکها سوابق مربوط به جزئیات مبادلات نقدی را برای صاحب حساب تهیه می کند . برای استفاده کامل از مزایای این وسیله کنترلی ، واحدهای تجاری باید تمامی دریافت های نقدی خود را به حساب بانک واریز کنند . و همچنین پرداختی های خود را نیز از طریق بانک انجام دهند . برای اغلب واحدهای تجاری وجوه نقد مهمترین دارایی محسوب می شود . از ا ین گذشته وجوه نقد واسطه مبادلات می باشد و اغلب مبادلات بر وجوه نقد  اثر می گذارد .با این وجود  وجوه نقد راحت ترین دارایی برای ثروت به حساب می  آید . بنابراین کنترل داخلی بر وجوه نقد از اهمیت بیشتری نسبت به دارایی های دیگر برخوردار است .منظور از وجوه نقد ، علاوه بر پول کاغذی ، چکها و حواله های بانکی ، چک پول و موجودی حساب بانک نیز می باشد.

تعریف چک :

ماده 310 قانون تجارت ایران چک را اینگونه تعریف نموده است :

چک نوشته ای  است که به موجب آن صادر کننده آن وجهی را که نزد بانک دارد کاملاً یا بعضاً به دیگری واگذار می نماید . در یک چک سه گروه درگیر هستند :

1.      صاحب حساب که چک را امضاء می کند .

2.      گیرنده چک که چک در وجه وی صادر می شود

3.      بانک که پرداخت وجه به عهده اوست

صورت مغایرت بانکی

سوابق مربوط به حساب بانک شرکت در دو محل نگهداری می شود . یکی توسط صاحب حساب در حساب بانک دفتر کل و دیگری توسط بانک در صورتحساب بانک که مبلغ صحیح موجود در بانک را نشان می دهد . مانده حساب بانک دفتر کل به ندرت با مانده صورتحساب بانک برابر است . چنین تفاوتهایی از تاخیر زمانی در ثبت مبادلات خاص به مسئله بوجود می آید . زمانی که یک شرکت چکی را صادر می کند ، بلافاصله حساب بانک خودر ا بستانکار می کند . (در صورتی که چک به روز باشد ) اما تا زمانی که این چک توسط دارنده آن به بانک تحویل نشود بانک مبلغ چک را از حساب مربوطه کسر نمی نماید . مغایرت گیری بانک این اطمینان را می دهد که تمامی مبادلات نقدی به حساب گرفته شده و سوابق موجود در بانک و در دفاتر صحیح می باشد . اقلامی که معمولا باعث ایجاد اختلاف بین مانده در دفتر و مانده در بانک می شود عبارتند از :

1.      اقلامی که شرکت ثبت کرده است ولی بانک هنوز ثبت نکرده است .

الف : سپرده های بین راهی ( معوق) : شرکت این سپرده ها را با واریز نقدی به حساب بانکی خود را ثبت نموده اما بانک آنها ثبت نکرده است . مثال: واریزی های آخر وقت

ب: چکهای معوق : چکهایی که شرکت آنها را صادر کرده و در دفتر ثبت نموده است .اما بانک مبلغ آن را هنوز پرداخت نکرده است . ( شخص برای وصول آن هنوز به بانک مراجعه ننموده)

2.      اقلامی که بانک ثبت کرده ولی شرکت هنوز ثبت نکرده است .

الف : وصولی های بانکی بسیاری از شرکتها این اجازه را به مشتریان داده اند وجوه را مستقیماً به حساب بانکی شرکت واریز کنند . این رویه موجب کاهش امکان سرقت و گردش سریعتر وجوه نقد نسبت به حالتی است که وجوه نقد ابتدا وصول و سپس به بانک واریز شود ، خواهد شد .

ب: انتقالات الکترونیکی وجوه : ممکن  است بانک از طریق نقل و انتقالات الکترونیکی حساب مشتری وجوهی را دریافت یا پرداخت نماید. ( کارت به کارت)

ج: کارمزد بانکی : این کارمزد بابت خدماتی است که بانک برای پردازش مبادلات صاحب حساب انجام میدهد . معمولاً بانک این کارمزد را از مانده حساب کسر می نماید . و صاحی حساب بادریافت صورتحساب بانک از موضوع مطلع می شود .

 

د: درآمد بهره حساب بانکی

برخی از بانکهای خارجی به مشتریانی که مانده حسابشان از میزان مشخص بیشتر است بهره پرداخت می کنند که صاحب حساب با دریافت صورتحساب بانک از این موضوع آگاه می شود.

هـ : چکهای دریافتی و سپرده گذاری شده که نهایتاً به عللی غیر از بی محل بودن آنها توسط بانک برگشت داده می شود نظیر :

v     مسدود بودن حساب صادر کننده

v     انقضای مهلت مراجعه به بانک

v     عدم مطابقت امضاهای مجاز

v     خدشه دار بودن چک

v     نامناسب بودن یا جعلی بودن چک

3.       اشتباهات صورت گرفته توسط بانک

برای مثال ممکن است بانک وجه یک چک را به جای کسر نمودن از حساب شرکت از حساب شرکت دیگر کسر نماید .

جهانگردي در قياس با گردشگري

 گرايش به شناخت وجود ندارد ؛ قوه درك‏ در‏خدمت گرايش‏هاي گوناگون است. »(فردريش نيچه)

جهانگردي در دوران سيطره سنت بر ابعاد جوامع انساني بازنمود يك متن فضايي است كه صورتبندي آن ناشي از انگيزه‏هاي متفاوت برخاسته از نظام گفتماني حاكم مي باشد.جهانگردي در راستاي هويت هستي[2]جوامع سنتي ، يكي از شيوه هاي بافتمند از انگيزه‏هاي در هم‏بافته‏اي از تقابل ها و تخالف ها است كه از تضادها و تفاهم‏هاي بين مفاهيم و دال‏هاي فضاي سنتي برخاسته و تبلور عيني مي‏يابد.جهانگردي در عصر سنتي گونه اي از صورتبندي دانايي نظام‏هاي گفتماني است كه به ناشناخته ها ويا ساختارشكني شناخته‏هاي پيشين مي پردازد.از اين رو با شكل دادن و ايجاد تمايز بين وجوه شناخت در ابعاد متغير و به چالش كشيدن دانسته‏هاي نامتعبر به وسيله جهانگردي ، بخصوص پيرامون برون رفتن از معلومات پيشين خطري براي معيارهاي قدرت و امتياز حاكم بر فضاي سنتي را به دنبال داشته است.

جهانگردي در قياس با گردشگري ، هيچ شباهتي را بازنمي‏نمايد.هركدام از اين دو پديده هرچند در پيرامون صورتبندي خود كنش پذيري جغرافيايي را در برمگيرند ولي هريك داراي يكتاگونگي خاص خود در فضاي سنتي و مدرن مي باشند.جهانگردي برآمده از نيازهاي جوامع سنتي در حال تكامل است وبيرون از انگيزه‏هاي فردي قرار دارد.از آن رو كه در جوامع سنتي زندگي شخصي هميشه تابعي از زندگي اشتراكي و جمعي مي باشد و تنها ارزش هاي اشتراكي جامعه سنتي تعيين كننده نوع اعتقاد و ارزش هاي فردي‏اند(صدرنبوي،79،1351) ، جهانگردي نيز به تبع در اين چارچوب قرار مي‏گيرد و به عنوان يك امر اقتصادي ـ اجتماعي ، بازتابنده نيازهاي اشتراكي جوامع مي باشد و از حيطه فردي خارج است. در حالي كه گردشگري در انگيزه فردي و بر پايه فردانيت خاص مدرن شكل مي‏گيرد.سفر در گردشگري امر كاملاً قردي و مربوط به انگيزه هاي شخصي است.

جهانگردي در دراستاي خردورزي سنتي ، بنياني متافيزيكي را در برمي‏گيرد كه در آن انسان سنتي داراي زهد و اهل دوري از دنيا در پي كسب رضايت خداوند مي باشد.هرچند در كنار آن نيز به كسب و كار براي زندگي دنيوي خويش بخصوص در چارچوب بازرگاني مشغول است.در اين ميان مي توان به آداب جهانگردي و سياحت در تمدن اسلامي اشاره كرد كه در آن جهانگردي پاسداشت تفكر متافيزيكي مي باشد:

« و مقصود سياحان جهان دانايي و سياران عالم بينايي آن است كه به تحمل رياضات و مشقات جهان تكميل نفس و تهذيب اخلاق و رويه سير وسلوك و شيوه معاشرت و رسومات معرفت و حكمت و قواعد طريقت از عرفا و حكما و ادبا و پيران راهبر و سالكان آگاه و باخبر ياد گرفته مس وجود خود را از اكسير معارف ، در كامل عيار ساخته و در دارالضرب قبول ، به سكه كمال مسلوك و رايج بازاز اهل سلوك نمايد»(سياح،76،1367)

گردشگري در اين ميان اما در چارچوب تدوين فرد و جامعه و توضيح ديالكتيك آن دو ،پارادايمي نو در گسست با پارادايم امت در انديشه سنتي (طباطبايي،315،1374) و برگذشتن از خردورزي سنتي ، رويكرد به دنياي مادي در پردازش معنايي خود پيرامون تفريح و التذاذ از محيط‏ها و اماكن مختلف براي گذران اوقات فراغت است.تعارض جهانگردي و گردشگري در اين گره‏گاه بازنمود يكتاگونگي هريك در دوران مربوط به خود است.فضاي سنتي زايش جهانگردي را تسهيل نمود و فضاي مدرن شكل گيري گردشگري را به عنوان دمي آسودن از محيط پرتراكم مدرنيته را سبب شد.

جهانگردي در جوامع سنتي كه ارتباطات نظامي خاص و متمايز از ديگر فرآيندهاي اجتماعي ندارد ، به عنوان انتقال دهنده حرفه اي اطلاعات معمولاً از خلال سلسله مراتب اجتماعي و يا روابط بين گروههاي خاص جريان يافته و در كنش گري برون متني و بينامتني نقش مهمي را ايفا نمود.اما گردشگري در پيرامون انباشت اطلاعات در پي جذب گردشگران به مكان هاي مختلف به عنوان مقاصد گردشگري با انگيزه التذاذ، رويكردي برون متني و سفر بين دو مكان در چارچوب بازاريابي و برداشت عيني از اطلاعات موجود شكل مي‏گيرد.

جهانگردي در برابر مصائب سفر با قبول آن تاب تحمل از كف نمي دهد و سير سفر را به پنداشت دستآوردي كه مدنظر دارد، پي مي‏گيرد.جهانگردي در فضاي سنتي با تكيه بر نوآوري هاي تكنولوژيكي سنتي كه يراق حركت را تسهيل مي‏كرد،پردازشي را در خرده مقياس ها و‏كلان مقياس ها را در مقاطع زماني متفاوت دربرمي‏گيرد.به گونه‏اي كه انجام يك سفر براي دستآوردهاي آن ، در مقياس ها و زمان هاي مختلف و گاه طولاني را مي طلبد.دستآوردهاي فرعي اين گونه از سفرهاي دراز مدت متكي به تكنولوژي سنتي ، مجموعه‏اي از شناخت‏ها را كه موضوع هيچ آموزش بخصوصي نيست ، پيش مي كشد و در تعامل با جوامع خودي چالش‏هاي را سبب گرديد.سفرنامه به عنوان دستآورد اين سفرها ، عينيت متني اين شناخت ها از تطور تفكري ناشي مي شد كه جهانگردان در طول سفر با آن روبرو شده و تجربه كردند.از آنجا كه فرهنگ سنتي ، فرهنگي است كه در خاطره جمعي شكل گرفته و در راستاي تذكر عينيت مي يافت ، سفرنامه بستري در پيرامون شناخت حاصله ، تذكري را در تعامل با «غير» باز مي نمايد كه در رويكرد‏ي درون فرهنگي از نصحيت كه متكي به شناخت هاي سابق مي باشد را شكل دادند.در اين مورد گلستان سعدي يكي از بهترين نمونه هاي اين كنشگري جهانگردي در پيرامون فرهنگ سنتي مي باشد.

اما گردشگري در چارچوب تكنولوژي مدرن و پسامدرن ، كوتاه زماني براي سفر و كوتاه اقامتي در مكان ، حتي در دوردست ترين نقاط جهان را امكان پذير مي نمايد كه در راستاي تجربه گردشگري و فردانيت خاص آن ، تنها انباشتي از شناخت ثانويه را براي فرد گردشگر به دنبال دارد كه حاصل آن سفرنامه اي يا تعامل با غير براي توجيه پذيري جوامع خودي نيست.بلكه تنها در فرديت گردشگر تبلور عيني مي يابد و كنشگري ميزبان ـ گردشگر را شكل مي‏دهد.

در اين ميان جهانگردي در تمدن مسيحي ، از رنسانس بدين سو و در قالب اكتشافات بزرگ و بهد از آن با گرايش‏هاي امپرياليستي و شرق شناسانه بيشتر پردازش‏گر تسلط بر يك سرزمين مي باشد تا  زمينه ساز شناخت آن و حتي فراتر از آن استعمار مناطق مختلف باشد.جهانگردي در اين راستا برخاسته از كنجكاوي سيري ناپذير تمدن فاوستي ، در تمامي لايه هاي شكل دهنده خود سودا‏گرايي و سود گرايي خاص اين تمدن را باز مي نمايد.بخصوص هنگامي كه تمدن مسيحي با عبور از تفكرات تئولوژيك {ديني ـ مذهبي} با برخورداري از مضامين بيكني تسلط بر ديگر سرزمين‌‌ها و ساكنانش را در قالب جهانگردي پي‌گرفت اين امر عينيت وافري مي يابد. به عنوان مثال مي‌توان به جهانگرداني همچون كريستف كلمب، ماژلان و نظير اينها اشاره كرد كه به هنگام كشف مناطق جديد آن را به نام حكومت و حاكم حامي خود ثبت مي‌كردند.

  سيطره فضايي حاصل از جهانگردي در اين دوران بازنمود انتقال تجربه بحران و در نتيجه آگاهي ناشي از آن بر بنيان هاي ضرورت اقتصادي در ديگر مناطق مي باشد.بدين گونه ايده ها، باورها ، كنش ها و عملكردها در تمدن مسيحي در پيرامون جهانگردي جاي خود را به نظام صورتبندي دانايي جديدي مي دهد كه توليد و سازماندهي آن ، مبين رابطه‏اي نو ميان انسان و طبيعت و چيره شدن آن بر رابطه بين انسان‏ها مي‏باشد.اين خود در رابطه با جهانگردي پردازش مفهوم انسان اقتصادي جديدي است كه كنشگري بيروني او سيطره بر ديگرفضاها را ضروري مي سازد.اين نكته نمي تواند پنهان بماند كه جهانگردي از دوره رنسانس بدين سو ، از يك سو انباشت شناخت و از ديگر سو انباشت سرمايه را در تمدن مسيحي سبب گرديده و تسهيل كنندگي زايش و شكل گيري سرمايه داري تجاري و طبقات بورژوازي را سبب گرديد.

  گردشگري در اين ميان ، نفس كشيدن در اقتصاد درهم تنيده سرمايه داري است كه در عصر مدرن و پست مدرن صورتبندي خاص خود را دارا مي باشد.همتنيدگي گردشگري با سرمايه داري در اين عصر بازنمود تمايززدايي امر اقتصادي و اجتماعي در پردازش انسان مدرن و پسامدرن مي باشد.گردشگري در اين راستا رويكرد به مصرف فضاها دارد كه ناشي از چرخه كسب سود سرمايه داري مي باشد كه در آن تفريح و لذت نقش عمده‏اي در آن ايفا مي كند.

بطوركلي بازنمايي ارتباط گردشگري با جهانگردي عصر سنتي چيزي جز تفكر توجيه‌گر خطي نيست. شكاف عظيمي مابين جهانگردي سنتي به عنوان پديده‌اي جغرافيايي پيرامون شناخت و نتايج حاصل از آن و گردشگري به عنوان پديده‌اي مدرن و جغرافيايي در فضاي اجتماعي كه «رخصتي» است در كشاكش سرمايه‌داري، وجود دارد.جهانگردي رنج سفر بردن، شناختي از ناشناخته‌ها و گسترش دامنه آگاهي در افق‌هاي اسطوره‌اي دين‌شناسانه (دين باوري) و ماوراءالطبيعه است. جهانگردي عشق به سير آفاق وانفس همراه با عشق با دانستن است. هر چند نبايد انگيزه‌هاي ديگر را دست كم گرفت.گردشگري، اما نتيجه مدرنيته است كه در تمايز ميان خانه و محل كار به عنوان شكلي از گذران اوقات فراغت رخ نموده و پيامدهايي را چون سفر، تجربه، تفريح، لذت بردن و سود‌جويي را براي انسان مدرن به ارمغان آورده است.

توسط دکتر مهدی سقایی