جزوه طبیعت گردی

 

به نام خدا

 

THE KEEPER 

 

مراجعه کننده عزیز مطالب جزوه به طور کامل بر روی سایت قرار گرفته است 

استفاده از این مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد

 طبیعت گردی

فعالیت گردشگری : فعالیتی است بسیار پیچیده و چند جانبه که بر حرکت و جابجایی مردم استوار است.

اولین شکلهای سفر کشفیات بوده است ، که عامل کشفیات نیز جزء این کشفیات به شمار می آید .

اگرفعالیتی برای کسب درآمد باشد گردشگری به حساب نمی آید .

کلمه توریسم برای نخستین بار در سال 1811 میلادی در مجله ای ورزشی در انگلستان مطرح شد که ریشه ای فرانسوی دارد در قرن نوزدهم این کلمه بیشتر به تفریح و استفاده از منابع طبیعی مربوط بوده است .

جهانگردی رشته ای است که شامل تمام مباحث می شود . در کل جهانگردی یک رشته میان رشته ای است .جهانگردی با پدیده ها در ارتباط است . پدیده ها می تواند فرهنگی ویا طبیعی باشد جهانگردی روابطی بین پدیده ها ایجاد می کند و مقصد به اشتغال ندارد.

گردشگر(توریسم )

از قرن 19 این کلمه از فرانسه آمده است .در این قرن اشراف باید برای تکمیل آموخته های خودشان سفر میکردند . از این تاریخ به بعد ، به افرادی که سفر می کنند توریسم می گویند .

نکته : اولین کتب برای توریسم در قرن بیستم ئ در سال 1933 به رشته تحریر در امده است

تعاریف 

توریست در تعریف WTO :توریست یا جهانگرد کسی است که به سرزمین و یا کشوری غیر از جایی که اقامت دارد سفر کند.و حداقل یک شب (24) و حداکثر یکسال  در انجا بماند و دلیل عمده سفرش اشتغال به کار و کسب درآمد نباشد .

صنعت  : فرایندتبدیل مواد خام اولیه به کالاهای قابل استفاده و یا کالاهای قابل مصرف .

منابع : خام هستند ولی قابلیت تبدیل شدن به مواد را دارند .

جاذبه ها : غارها ، یخچالها،جنگلها،دریاچه ها،سواحل و جزایر،کویرها و بیابانها،چشمه های آب معدنی،مناطق حفاظت شده،مردابها و تالابها ، آبشارها

طبیعت گردی : راهبرد پایداری در حفظ عرصه و تنوع زیستی آن حفظ و ارتقاء فرهنگ بومی ، توسعه مناطق روستایی و دور دست با حداقل میزان سرمایه گذاری و ایجاد شغل در روستاها و جلوگیری از مهاجرت روستاییان و ارائه الگوی مناسب در صرفه جویی و همراه با ارتقای روحیه مباهات و غرور ملی است . طبیعت گردی را میتوان بخشی از گردشگری پایدار تلقی کرد .

+ توسعه پایدار : یعنی استفاده از منابع کنونی و در حد رفع نیاز زمان حال باقی گذاشتن این منابع برای نسلهای آینده .

+ مولفه های توسعه پایدار : ۱ . تاکید بر انسان ۲. زنان ۳. کودکان ۴. اخلاق ۵. آموزش ۶. تولید علم و علم آموزی ۷. امنیت ۸. آزادی ۹. مشارکت ۱۰. محیط زیست .

 + گردشگری پایدار :

در گردشگری پایدار از منابع به گونه ای استفاده می شود که این منابع جاذبه خود را برای نسلهای  آینده از دست نمی دهد . و پابرجا می ماند . مفهوم پایداری در گردشگری را می توان برگرفته از مفهوم پایداری در توسعه مندرج در گزارش کمیسیون توسعه محیط زیست سازمان ملل متحد که این گزارش به نام برانت لند معروف شده است (۱۹۸۷) . بر اساس این گزارش گردشگری پایدار نیازهای نسل حاضر را بدون تهدید توانایی ها و نیازهای نسل آینده بر آورده می کند . اکو توریسم به هعنوان بخش کوچکی از صنعت گردشگری در دهه ۱۹۹۰ پدید آمد که اینگونه گردشگری را تعریف می کنند .

زیفر : فلسفه خاصی است که فعالیت ویژ ه ای را در طبیعت توصیف و مدل جدید توسعه را ارائه می دهد.

کامل ترین تعریف توریسم از طرف اتحادیه جهانی ICUN حفاظت از طبیعت که در سال ۹۶ ارائه کرده است : اکوتوریسم صفر متحدانه ای به طبیعت و بازدید از نقاط نسبتادست نخورده می باشد که با تکریم طبیعت و فرهنگ جوامع محلی همراه است . که به منظور لذت بردن از محیط طبیعی انجام می شود و به ارتقای حفاظت و کاهش   آثار منفی گردشگری و افزایش منافع جوامع محلی منجر شود .

 زیر مجموعه های طبیعت گردی : ورزشی ، درمانی ، ماجرا جویانه

+ طبیعت گردی نوعی از گردشگری است که مبتنی بر بهره برداری  خردمندانه از طبیعت و استفاده بهینه ار منابع آب و انرژی بدون وارد کردن خسارت به منابع پایه می باشد .

شش مورد از عناصر طبیعت گردی پایدار :

۱. حداقل تاثیر را در فرهنگ و محیط زیست مقصد داشته باشند .

۲. ملاحظات مربوط به ظرفیت تحمل پذیری و رشد اقتصادی مقصد در نظر بگیرد .

۳. علائق و سلایق معقول بازدید کننده را برآورده سازد .

۴. براساس ضوابط و معیارهای طراحی مبتنی بر عوامل محیطی اعم ازر طبیعت و جوامع محلی توسعه یابد .  ۵ . مصرف گرا نباشد     ۶. در محیطی آموزشگر اجرا شود .

بدین ترتیب جامع ترین تعریف در خصوص طبیعت گردی عبارت است از :

نوعی گردشگری پایدار مبتنی بر طبیعت و فرهنگ جوامع محلی است ، که کمترین تاثیرات منفی زیست محیطی و فرهنگی را بدنبال داشته باشد . و بر اساس اصول عدم مصرف گرایی و ظرفیت قابل تحمل و محیط و به منظور افزایش توان اقتصادی مقصد طبیعت گردی و با هدف برآورده کردن تمایلات انسانی بازدید کننده گان در محیطی آموزشگر طراحی شود .

+ اکوتوریسم : 

معرفی کتاب : چهار چوب شاخص ها و معیارهای توسعه طبیعت گردی در ا یران ( دکتر سلیمان پور)

از واژه اکو توریسم (طبیعت گردی) برداشت منطقی ای صورت نگرفته است . اگر بخواهیم درک درستی از آن داشته باشیم در واقع اکو توریسم راهکار حفاظتی مهمی برای دستیابی به توسعه پایدار است .بسیاری از کلمات و اصطلاحات مرتبط با اکو توریسم بعضا به طور اشتباه به جای اکو توریسم به کار برده می شود .

+ گردشگری طبیعی : به معنی سفر و بازدید از مناطق طبیعی است که  گردشگری طبیعی ارتباط بسیار نزدیگی با اکوتوریسم دارد . اما لزوما به راهکارهای حفاظتی و با ثبات و پایداری منطقه ارتباط ندارد .

+ کردشگری طبیعی پایدار : این وازه با وجود اینکه با اکو توریسم ارتباط نزدیکی دذارد تمام معیارهای واقعی اکوتوریسم را در بر نمی گیرد.مرز بین توریسم طبیعی پایدار و اکو توریسم اگرچه ناچیز است بسیار مهم می باشد . یک پروژه اکوتورستی باید تمام معیارهای لازم را برای اکوتوریسم داشته باشد . تا بتوان آن را به عنوان اکو توریسم در نظر گرفت .

+ گردش علمی یا تحقیقاتی : این نوعی از گردش توریسمس است که با اهداف پژوهشی و تحقیقاتی انجام شده و این تحقیقات بصورت پژوهشهای گردشگری در ماطق طبیعی صورت می گیرد و به لحاظ حفاظتی بسیار مهم است .شاید بتوان  این نو سفرها را اکوتوریسم هم در نظر گرفت چرا که اطلاعاتی از نظر اکولوژیکی از  منطقه ارائه می کند و تا حدی اطلاعات اکوتوریسم دارد .

+ گردشگری های میراث فرهنگی و قومی : گردشگری ای هست که در واقع بر روی سنت ها و آداب و رسوم محلی تاکید می کند . مردم محله به عنوان اولین جاذبه گردشگری آن مطرح هستند . این نوع گردشگری به دو شاخه تقسیم می شود : ۱. نوع رایج ای گردشگری مانند : بازدید از موزه دیدار از هتلها شرکت در گستره های موسیقی محلی ُ رقص های محلی  ۲ . مردم شناسی  منطقه

+ گردشگری پایدار سبز :  نوعی از گردشگری که منابع طبیعی بصورت عاقلانه ُ خردمندانه و آگاهانه استفاده می شود . این نوع گردشگری را می توان نوعی از گردشگری نام برد که باعث شکوفایی صنعت توریسم میشود . رشد و توسعه توریسم سبز و پایدار از این نظر واقعا این ارزش را دارد که برای حفظ منابع حفاظت شده از طریق توریسم بر روی این مسئله سرمایه گذاری گردد . برخی معتقدند که رشد و ترویج گردشگری پایدار و به صورت گسترده از نظر حفاظتی خیلی بهتر از تمرکز بر روی خود مناطق حفاظت شده می باشد .

+ شیوه فعالیت اکوتوریسم : در تعریف اکوتوریسم اهداف حفظ محیط زیست کاملا لحاظ شده است . همچنین در نظر گرفتن مشارکت جوامع محلی و توسعه اقتصادی می تواند برای توسعه مهم باشد .راههای زیادی وجود دارد که می توان که می توان از آن برای حفاظت از محیط زیست استفاده نمود :

۱. اکوتوریسم میتواند برای مناطق تحت حفاظت منبع درآمد خوبی باشد

۲. اکو توریسم میتواند در جوامع محلی و حفاظت شده پیرامون آن اشتغال زایی کرده و در این نواحی انگیزه اقتصادی بوجود آورد .

۳. اکوتوریسم می تواند از نظر زیست محیطی بازدید کنندگان را آموزش دهد .

۴. اکوتریسم میتواند دلیلی برای حفاظت محیط زیست بوده و منطقه حفاظت شده بیشتر تحت حفاظت قرار گیرد . بطور کلی هدف اکوترویسم محدود کردن تاثیرات منفی گردشگری طبیعی است .

نقش اکوتوریسم : توریسم واکو توریسم معمولا برخشی از استراتژی کنترل مناطق می باشند .جریان فعالیتهای توریسم بسته به الویتهای مشخص شده از سوی مسئولان این منطقه است . که طبق برنامه صورت گفته روند نظارت از سوی آنها انجام می شود . بین اکوتورسم و مناطق حفاظت شده . رابطه همزیستی وجود دارد . اکوتوریسم به م اطق حفاظت شده نیاز دارد . و بالعکس.

اکوتوریسم استراتژیاست برای کنترل مناطق حفاظت شده . که اگر به طور صحیح اجرا شود فعالیتی مستمر را نیز در بر می گیرد .

این صنعت طراحی شده تا : مراحل تاثیر را بر اکو سیستم  داشته باشد -از لحاظ اقتصادی با جوامع محلی(بومی)همکاری کند -فرهنگ محل را محترم شمارد-فرایند مشارکت در این امر مهم را با در برگرفتن سهامدارن گسترش دهد -به منظور جدا کردن تاثیرات منفی یا مثبت کنترل را به اجرا رساند.

فرصتهای بالقوه اکوتوریسم :

 ایجاد درآمد-ایجاد اشتغال-توجه خاص به مناطق حفاظت شده-اقتصاد قویتر-آموزش زیست محیطی- افزایش غرور-تلاش در بهبود حفاظت از محیط طبیعی

نقش طبیعت گردی در حفاظت از تنوع زیستی و ارزشهای فرهنگی

طبیعت گردی از طریق جلب و صرف درآمدهای گردشگری و در مسیر دستیابی به اهداف حفاظتی می تواند نقش مهمی را در بخشی از درآمدهای ناشی از بلیط های ورودی و راهنمایان محلی ارایه خدمات مالیاتهای محلی یا مالیاتهای غیر مستقیم می تواند هزینه های حفاظت و نگهداری عرصه های طبیعی و نیز سنت ها و ارزشهای فرهنگی جوامع محلی را تامین کند . بازدید از عرصه های طبیعت گردشگران را با ارزشهای این عرصه ها در چهارسطح تنوع زیستی شامل ژن گونه زیست بوم و منظر و نیز میراث فرهنگی محل آشنا و ارزشهای اقتصادی و افزایش حمایتهای سیاسی و اجتماعی از این عرصه ها منجر می شود . بشیاری از عرصه های طبیعی ارزشمند و مهد بودند و قایع تاریخی و فرهنگی مهم بودند . مثل چالدران -دشت پارسه .

طبیعت گردان بعضی مواقع به درک و مشاهده سنت های محلی وقایع ، مراسم و آیین های منحصر به فرد جوامع علاقه مند هستند . که این خود موجب تشویق این جوامع به حفظ  و احیای چنین مراسمی می شود . با ارائه چنین جاذبه هایی رقابت گردشگران در منطقه افزایش یافته و منافع حاصله علاوه بر ارتقاء منابع جامعه محلی بر حفظ و احیای ارزشها و میراث طبیعی و فرهنگی آن عرصه کمک شایانی می کند .

تاثیر و نقش طبیعت گردی در عرصه های طبیعی و فرهنگی

منافع و ضررهای گردشگری در عرصه ها طبیعی از سه جنبه قابل بررسی است :

۱. تعامل طبیعت گردان با طبیعت ، تنوع زیستی و فرهنگی ۲. نقش اجتماعی - اقتصادی طبیعت گردی ۳. تاثیر اکو توریسم در ارتقاء کیفیت زندگی ذینفع ها

نقش طبیعت گردی در ارتقاءتوسعه اقتصادی و اجتماعی

طبیعت گردی می تواند به ایجاد شغل و افزایش درآمدها ی محلی و منطقه ای منجر شود . چنانچه طراحی مناسبی در عرصه ها و جاذبه های طبیعی صورت گرفته باشد . معمولا طبیعت گردی به منابع کسب درآمدهای عرضی تبدیل می شود .

طبیعت گردی با سرمایه گذاری بسیار محدود با سایر بخش های توسعه ای می تواند توسعه نسبتا گسترده ای را در منطقه مجاور جاذبه ها ی طبیعی و فرهنگی ایجاد کند . طبیعت گردی همچنین سبب تنوع اقتصادی محلی و ارتقای کیفیت زندگی در محل - افزایش درآمدهای مالیاتی در سطح منطقه و افزایش ظرفیت های کاری و توان شخصی جوامع می شود . طبیعت گردی باید به شکلی طراحی و مدیریت شود که اولا میزان هزینه های گردشگران در محل افزایش یابد و آنان به تکرار بازدید در آینده علاقه مند شود.

دوم اینکه ، کالاهای محلی با کیفیت ، تنوع و استاندارد بالا و بصورت مناسب عرضه شود .

سوم اینکه ، تا جایی که امکان دارد از نشت در آمدهای حاصله از طبیعت گردی به خارج از منطقه جلوگیری شود . یا به شکل قابل ملاحظه ای کاهش یابد . مهمترین تمهیدات مدیریتی جهت افزایش تاثیر طبیعت گردی بر اقتصاد محلی می توان شامل برنامه ریزی به منظور افزایش مناسب تعداد بازدیدکنندگان و طولانی کردن مدت اقامتشان .بازاریابی جهت جذب گردشگران با درآمد بالا .

- تبلیغات مناسب با هدف افزایش ضریب خرید

- ارائه خدمات اقامتگاهی محلی با شرایط مطلوب

- راهنمایان محلی ، صنایع دستی ، و خوردنیها و نوشیدنی های محلی برشمرد.

نقش طبیعت گردی در ارتقاء کیفیت زندگی جوامع میزبان :

از ویژگیهای برنامه توسعه طبیعت گردی موفق در هر جامعه میزان مهمانپذیری منعطف و درای فرهنگ غنی و جذاب است . این برنامه ها معمولا یکپارچگی و توسعه در جامعه میزبان را هدف گیری میکند . و بصورت متوازنی طبیعت گردی را در برنامه های توسعه محلی ادغام میکند . تاسیسات و تسهیلات طبیعت گردی در مجاورت  میراث و جاذبه ی طبیعی به گونه ای طراحی می شوند . که نه تنها نیاز های   طبیعت گردان را برآورده سازد . بلکه کیفیت و شرایط زندکگی میزبان را نیز ارتقاء بخشد . ظرفیت هایی که طبیعت گری در ارتقتء زندگی جوامع میزبان ایجاد میکند ، می تواند برنامه توسعه منطقه ای که از رضایت طبیعت گردای تاثیر می پذیرد ، تحت تاثیر قرار دهد . بهبود شبکه های ارتباطی و مخابرات ، ارتقای شبکه آموزشی ، امنیت غذایی ، افزایش امکانات بهداشتی ُ و شبکه های درمانی از مهمترین آثار مستقیم طبیعت گردی بر کیفیت زندگی جوامع میزبان است . که به تدریج این آثار بصورت افزایش کیفیت و استاندارهای محصولات بهبود کیفیت جاده های ارتباطی و دسترسی و ارتقاء کیفیت بخش خدمات ظاهر می شود . که نتیجه آن بالا رفتن استاندارهای ازدگی ، ارتقاء کیفیت زندگی در جامعه میزبان است .

اگر توسعه طبیعت گردی برای جامعه میزبان سود آور باشد .ممکن است  آنان بر فعالیتهیا پرسود دیگری روی آورند و اسباب رکود آن فراهم شود . حضور زیاد طبیعت گران خارجی از ظرفیت قابل تحمل جامعه میزبان و مدیریت نامناسب  آنان می تواند بر بروز مشکلات اجتماعی در این جوامع منجر شود . 

 سازمانهای غیردولتی : نقش مهمی در افزایش بازدید کنندگان دارد . چرا که امکانات و تسهیلات لازم جهت همایش و بحث گفتگو را می تواند داشته باشد . آنها راهکار برقراری ا رتباط با افراد علاقه مند به اکوتوریسم را ارائه می کنند . و همچنین می توانند بعنوان ابزاری برای در کنار هم قراردادن تمام عوامل اکوتوریسم عمل نمایند . سازمانهای غیر دولتی می توانند بعنوان مدیران برنامه یا سازمان دهنده گان محلی بطور مستقیم و غیر مستقیم به عنوان متولیان  آموزش ، هدایت و مشارکت امور تجاری با شرکتهای اکوتوریسم و جوامع محلی با شرایط ویژه بعنوان ارائه دهندگان خدمات اکوتوریسم  ایفای نقش کنند . سایر سازمانهای غیر دولتی  که به نوعی با اکوتوریسم ارتباط دارند شامل سازمانهای غیر انتفاعی دیگری هستند . که توجه خود را بر حفظ و توسعه محلی ، ملی و بین المیی معطوف می کنند و به صورت ویژه به مسایل مربوط به اکوتوریسم می پردازند .

حمایت کنندگان : حامیان اکوتوریسم

۱. سرمایه داران مالی   ۲. دانشکده ها

سرمایه گذاران مالی : بسیاری از جوامع از طریق وام و کمکهای بلاعوض برخی از موسسات مالی هزینه های توسعه اکتوریسم را تامین می کنند . از جمله این موسسات می توان به شرکتهای سرمایه گذاری مانند : آژانس های مالی ، بانک جهانی ، بانک توسعه ، سرماگذاران خصوصی ، سازمانهای غیر دولتی و بانکهای خصوصی اشاره کرد . این نوع کمک ه ا برای مناطق حفاظت شده که به نوعی با اکوتوریسم در ارتباط هستند ، حیاتی است . معمولا مطالعاتی در خصوص شیوه فراهم کردن تسهیلات و زیربنای اقتصادی جهت ایجاد محیط آموزشی برای آموزش افراد انجام گیرد . عموما موسسات مالی در برنامه ریزی های اکوتوریسم در تصمیم گیری در مورد اینکه چه چیزی متناسب منطقه خاص حفاظت شده است مشارکت نمی کنند . اما با وجود این دارای اهمیت زیادی برای توسعه اکوتوریسم در یک منطقه محسوب می شوند .

+ دانشکده ها : این جامعه در تنظیم و ارائه موضوعات مربوط به اکوتوریسم کمک کرده و پرسشهایی را مطرح می کند . تا اطمینان حاصل شود که آیا اکوتوریسم به اهداف مشخص خود می پردازد . در همکاری با سازمانهای غیردولتی و دولتها و جوامع محلی . دانشکده ها می توانند در خصوص موارد زیر تحقیق کنند :

۱. درخصوص الویت های بازدید کننده ، میل به پرداخت وجه در جهت توسعه اکوتوریسم (نظرسنجی-ارزیابی)

۲. درباره الگوهای گردشگری اطلاعات ارائه دهند .۳. از گیاهان و جانوران منطقه صورت برداری کنند .۴.تاثیرات اکوتوریسم را مستند کرده و جهت توسعه یک پایگاه مناسب اطلاعات نتایج را تحلیل کنند .۵.به منظور راهنمایی در بحث گفتگو و نتیجه گیری در خصوص اکوتوریسم اطلاعاتی را ارائه دهند.

اکوتوریسم و جوامع محلی :

جامعه : به گروهی از مردم اطلاق می شود که در یک منطقه جغرافیایی زندگی و در دسترسی به منابع طبیعی محلی مشارکت دارند . از نظر روابط اجتماعی میزان اعتقادات ، تفاوت فرهنگی یک جامعه با جامعه دیگر متفاوت است .

نقش جامعه در اکوتوریسم : در سالهای اخیر طرفداران حفظ محیط زیست در پی شناخت نقش حیاتی جوامع روستایی و ساحلی در حفظ تنوع زیست محیطی می باشد . تعداد زیادی از مدیران مناطق حفاظت شده مکانیزمی طراحی کرده اند تا از این جوامع در همکاری و مشارکت در فرایند کنترل و برنامه ریزی بهره جویند . در عین حال گرایش و اشتیاق توریستها برای یادگیری فرهنگ سنتی و ناب موجود در اینگونه مناطق ، مسئولین را بر ان داشته تا از ساکنین این مناطق جهت مشارکت در خواست همکاری نموده و این عامل منجر به رشد آگاهی جوامعی می شود که فرصتهای اکوتوریسمس به آنها عرضه می گردد. هر چه این جوامع بهتر سازماندهی شوند و به شکل سرزمین سنتی باقی بمانند از امتیاز بیشتری جهت جذب توریسم برخوردار می شوند . کمکهای اکوتوریسم در زمینه نظارت تغغی رفعالیتهای جوامع از حالت تهدید به فرصت است . بعنوان مثال: به منظور افزایش سود فعالیت ناشی از اکوتوریسم در مناطق حفاظتی و نیز دستیابی به توسعه پایدار و کمک به اهداف حفاظتی لازم است . چگونگی مشارکت محلی در برنامه ریزی منطقه و شیوه های کنترل آن تعریف شود . این جوامع هستند که خود می توانند میزان مشارکت خودر ا در راستای توسعه اکوتوریسم انتخاب کنند .که شامل ۵ مورد می شود :

 ۱.اجاره زمین به مجری برای توسعه آن به طوریکه به آسانی بتواند اثرات را کنترل نماید .

۲. کار به شکل پراکنده ، نیمه وقت ، تمام وقت برای مجریان خصوصی تور

۳. فراهم کردن خدماتی از قبیل تهیه غذا ، راهنمایی ، حمل و نقل ، اسکان و یا دیگر خدمات برای مجریان خصوصی

۴. سرمایه گذاری مشترک با مجریان تورهای خصوصی از طریق ایجاد امکانات لازم در منطقه

۵. اجرای برنامه های مستقل مبتنی بر فرهنگ جامعه مورد نظر

نقشی که در این زمینه به جامعه محول می شود باید با توجه به عواملی چون علاقه، ظرفیت سازماندهی ، تجربه ، حساسیته های فرهنگی ، حضور راهنمای قوی ، کیفیت منابع طبیعی و فرهنگی ، تقاضای توریسم ، فرصتهای آموزش دسترسی به همکاری و تمایل بخش خصوصی باشد.ممکن است جامعه ای نایل به توسعه اکوتوریسم باشد ولی این طرح به دلایل یاد شده در بالا عملی نباشد . سازمانهای مردم نهاد ، اغلب به اکوتوریسم به عنوان راه حلی برای توسعه اقتصادی جوامع می نگرند.

مناطق حفاظت شده و اکوتوریسم :

برای اینکه اکوتوریسم توسعه یابد باید جذابیت ها حفظ شود . این جذابیتها ممکن است در یک پارک محلی ، یا در منطقه حفاظت شده باشد . مناطق حائل بین پارکهای ملی و جوامع محلی می تواند مکانهای ایده آلی برای معرفی ذخایر به منظور تسهیل فعالیت اکوتوریسم محسوب شوند . مسئولین پارک ملی در طی همکاری با چنین جوامعی به منظور پیوستن به آنها و طرح و برنامه ریزی می باشد . آنها همچنین ممکن است درصدی از درآمدهای حاصله از مالیات دریافتی از اکوتوریسم ها را برای  پروژه های گسترش اقتصادی جوامع بومی صرف کنند .

تاثیرات مثبت بالقوه اکوتوریسم :

۱. درامد پایدار :این درآمدها از طریق جمع آوری مالیات به منظور ارائه امکانات ایجاد می شود . (جای اسکان ،تهیه ، و فروش غذا ، صنایع دستی ) ۲. بهبود خدمات : درآمدهای حاصله از مالیات صرف بهبود خدمات بهداشتی و آموزشی در جامعه می شود . این مالیات تاثیر بلند مدتی بر بهبود آگاهی حفاظتی در جامعه و کاهش تهدیدات می شود . ۳. تبادل فرهنگی : بازدید از جوامع سنتی و بومی بخشی مهمی از اکوتوریسم محسوب می شود . از دید بازدید کنندگان جذابیتهای ناحیه وقتی افزایش می یابد که با اهالی منطقه برخورد چهره به چهره داشته باشند. و مشارکت جوامع محلی اهمیت قابل توجهی برای توسعه اکوتوریسم آن منطقه دارد. جوامع سنتی با شماهده و علاقه توام با احترام اکتوریسم ها به فرهنگشان اعتماد به نفس بالاتری ژیدا می کنند . البته باید توجه داشت که برخی از جوامع سنتی علاقه ای به تبادل فرهنگی با بیگانگان را ندارند .

اصول شانزده گانه ناظر بر پایداری طبیعت گردی : رویکرد توجیه اقتصادی - رویکرد عدالت اجتماعی - رویکرد حفاظت از غنای طبیعی در طبیعت گردی - رفاه اجتماعی - تنوع زیستی - رویکرد بهره وری منابع - رویکرد محیط پاک در طبیعت گردی - گرایش یکپارچگی فیزیکی - اصل کنترل جوامع محلی - رویکرد دستیابی به سعادتمندی در مقاصد گردشگری و جوامع محلی - رویکرد ارتقاء مشاغل - رویکرد رضایتمندی بازدیدکنندگان - رویکرد ظرفیت قابل تحمل محیط -رویکرد حمل و نقل پایدار مبتنی بر الگوی مصرف پایدار - اصل محیطآموزشگر - رویکرد ارزشگزاری اقتصادی اکوتوریسم -

استفاده از این مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد